Ба Муҳаммадиқболи Садриддин

Чаро инқадар ту одами пастӣ,
Ба номардон ту, ки паймон бубастӣ.
Ту шарм аз гуфтаҳои худ надорӣ,
Ту номардиву ноҳақ, нокас ҳастӣ.

Бихонандат ҳама нокас ба дунё,
Надорӣ заррае ту шарму ҳаё.

Намедонам, ту худ чӣ меҳисобӣ,
Намедонӣ ба гӯши фил хобӣ.
Касифи нобарори нобасомон,
Ба хориҷ рафта дар ҳоли харобӣ.

Бихонандат ҳама нокас ба дунё,
Надорӣ заррае ту шарму ҳаё.

Надорӣ заррае шарму ҳаё ту.
Шудастӣ дар ба дар, пасту гадо ту
Бубин расми худат дар рӯи ойна,
Ту бенуриву бе рангу риё ту.

Бихонандат ҳама нокас ба дунё,
Надорӣ заррае ту шарму ҳаё.

Ту шармандаи рӯи заминӣ.
Бимирӣ беҳтараст з-ин зиндагонӣ,
Агар ту шири одам хӯрда бошӣ,
Бигӯ падруди ин дунёи фонӣ.

Бихонандат ҳама нокас ба дунё,
Надорӣ заррае ту шарму ҳаё.

Шамси Қамар

Добавить комментарий

Ваш e-mail не будет опубликован. Обязательные поля помечены *